Istorija Tasosa je bogata i veoma burna. Prolazio je kroz ruke raznih osvajača koji su ostavljali tragove svoje kulture na njemu.

Postoje oprečna mišljenja o tome ko su bili prvi stanovnici Tasosa. Većina istoričara smatra da su ostrvo prvo naselila tračka plemena, kao na primer Edoni. Druga grupa istoričara veruje da su prvi stanovnici Tasosa ipak bili Grci. Arheolozi su pronašli brojne tragove koji svedoče o slavljenju grčkog boga Herakla kao zaštitnika ostrva.

Istoričar Herodot takođe smatra da su Tasos u početku nastanjivala tračka plemena, koja su negde u 17. ili 16. veku pre nove ere proterana od strane Feničana, pod vođstvom Tasosa. Feničani su izgradili Tasos. Bili su vešti u eksploataciji ruda i njihovoj preradi i prodaji, kao i u izgradnji brodova i moreplovstvu. Oni su kultivisali tasosko zemljište i opasali zidinama glavne gradove. Ubrzo zatim, grčka plemena su počela da nastanjuju ostrvo u velikom broju, usvajajući feničanska znanja o rudarskoj proizvodnji i drugim zanatima. Vremenom su Grci kao većinski narod preovladali, asimilirajući Feničane.

Prema mišljenju suprotnom od Herodotovog, tračka plemena su tek negde u 7. veku pre nove ere napala Tasos, te su Grci nastanjeni na njemu u pomoć pozvali čuvene jonske ratnike sa ostrva Paros, koji su predvođeni Telesiklesom postepeno uspeli da ih proteraju. Uspostavivši kontrolu nad Tasosom, Telesikles je zajedno sa svojim sinom, pesnikom Arhilokusom, svojom porodicom i prijateljem Glaukosom, počeo da gradi i razvija prve naseobine na ostrvu, a zatim i na susednom kopnu u Kavali i Krenidesu (nekadašnjem Filipiju), razvivši ih veoma brzo u najnaprednija i najcivilizovanija mesta antičkog sveta. Plemeniti metali su uspešno eksploatisani iz tasoskih rudnika. Kovali su zlatan, srebrni i bronzani novac sa natpisom "Thasian ipiron" (Tasosko kopno), što je kasnije, od 525 godine pre nove ere, bio i naziv formirane tasoske države. Podizali su bogate hramove, a svoju glavnu naseobinu su opasali mermernim zidom, jedinstvenim za to doba, dugim čak 4 kilometra u krug. Gradili su ratne i trgovačke luke i bili veoma uspešni u brodogradnji. Izvozili su vino, sirće, mermer, keramiku, skulpture i dr.

Godine 491. pre nove ere Persijanci, predvođeni kraljem Dariom, su osvojili Tasos, porušili njegove fantastične mermerne zidine i pokorili stanovništvo. Ostaci ovih zidina se i dan danas mogu videti širom Limenasa, glavnog grada ostrva.

Persijanci su ubrzo napustili oblast Egeja, a samim tim i Tasos, na kojem se, u periodu koji je usledio, više puta naizmenično smenjivala vlast sukobljenih grčkih gradova-država Atine i Sparte.

Početkom 4. veka tasoski narod je uspeo da obnovi svoju državu pod ranijim nazivom „Thasian ipiron“.

Godine 340. pre nove ere Tasos je postao autonomna oblast unutar velikog Makedonskog carstva, s obzirom da je kralj Filip II Makedonski, proteravši Persijance, postao kralj svih Grka. Tasoske snage borile su se u sastavu vojske Aleksandra Velikog, sina Filipa II Makedonskog, protiv Persijanaca, kako na kopnu, tako i na moru. Tasos je sa manjim izuzecima zadržao svoju autonomiju u okviru Makedonskog carsta sve do 202. godine pre nove ere, kada je kralj Filip V počeo da guši slobode tasoskog stanovništva, koje se zbog toga sve više okretalo ka Rimskom carstvu.

Godine 197. pre nove ere Rimljani osvajaju Tasos. Pod njihovom vlašću, sve do 42. godine pre nove ere, Tasos se razvija i napreduje. Međutim, nakon ubistva Cezara (44. godine pre nove ere), dolazi u centar sukoba između republikanaca Bruta i Kasija, na jednoj strani, i Marka Antonija i Oktavijana (kasnije Avgusta Cezara), na drugoj strani. S obzirom da su republikanci koristili Tasos kao svoju bazu, nakon dva poraza na ravnici u Filipima, pogibije Kasija i smrti Bruta, Marko Antonije, kao pobednik tih sukoba, kreće da sprovodi represivne, administrativne mere protiv Tasosa i njegovih stanovnika. Na sreću ovaj period nije dugo trajao, jer je Avgust obnovio tasosku državu i vratio joj njene privilegije. Tasoska aristokratija je u to vreme vladala i Sporadima. Oni su jedini u okviru Grčke, pored Atine, unutar Rimskog carstva imali pravo da donose svoje zakone, samostalno organizuju pravosuđe i koriste sopstvenu valutu. Nosili su privilegovani naziv „prijatelji Cezara“. U tom periodu na Tasosu se dosta gradilo, mnoge stare zgrade su renovirane i proširivane, a obnovljeno je i pozorište u kojem su se održavale gladijatorske borbe. Ostaci iz ovog perioda danas se mogu videti u Limenasu i njegovoj okolini, kao i u tasoskom Arheološkom muzeju, takođe u Limenasu.

Rimski period na Tasosu trajao je sve do 330. godine naše ere, kada Tasos postaje kolonija Vizantijskog carstva. Od 49. godine naše ere, kada je Sveti Petar u Filipima, blizu današnje Kavale, izgradio prvu hrišćansku crkvu u Evropi, i na Tasosu se postepeno utemeljuje hrišćanstvo.

Godine 365. naše ere Tasos je pogodio katastrofalan zemljotres.

Arabljani su zauzeli ostrvo 565. godine naše ere, ali njihova vladavina nije dugo trajala.

Od početka 7. veka Tasos je mnogo puta napadan i pljačkan. Ovakav trend trajao je sve do 18. veka. Zato su stanovnici Tasosa bili primorani da napuste svoj glavni grad Limenas i nasele se duboko u unutrašnjosti ostrva. Od 10. do 16. veka i ono malo stanovništva što je ostalo na ostrvu je živelo po pećinama, u teškom siromaštvu, skrivajući se. Od 961. godine Tasos je ponovo bio pod vizantijskom vlašću. Tokom krstaških ratova potpao je pod vlast Venecije. Početkom 13. veka ostrvo je ponovo pljačkano, ovog puta od strane Krstaša, Mlečana, Španaca, Sicilijanaca i drugih pirata. U kasnijem periodu Tasos je zavisio od brojnih franačkih vladara, da bi zatim ponovo potpao pod vlast Vizantije, koja je trajala sve do pada Carigrada 1453. godine.

Godine 1455. Tasos i susedna ostrva Samotraki i Imvros sa 10 brodova zauzimaju Turci predvođeni Mahmudom II. Do 1774. godine broj stanovnika je drastično opao, sa nekadašnjih 60000 i čak 100000 iz 6. i 5. veka pre nove ere, na 2.000 stanovnika.

Godine 1813. Turci su Tasos dali u posed Muhamedu Aliju Egipatskom, kao nagradu za egipatsku intervenciju tokom grčke borbe za nezavisnost. Tokom egipatske vladavine ostrvom stanovništvo nije mnogo patilo, a Tasos je beležio stalni prosperitet.

Godine 1908. je Tasos ponovo vraćen pod neposrednu tursku vlast.

Tokom prvog Balkanskog rata grčki mornarički odred je uspeo da pripoji ostrvo grčkoj državi, u čijem sastavu je ostao sve do danas. Tasos je zvanično priznat kao deo Grčke 18. oktobra 1913. godine.

Tokom Drugog svetskog rata (od 1941. do 1945.) Tasos je, kao i čitava Istočna Makedonija i Trakija, bio pod bugarskom kontrolom. Bugari su planirali da pripoje ostrvo svojoj teritoriji i da sprovedu prisilnu bugarizaciju, ali u toj nameri nisu uspeli.