Bazinul natural Giola

Cine călătorește

Înapoi la ghid

1 / 19

Giola Natural Swimming Pool 1

Se spune că Dumnezeu a fost foarte darnic când i-a dăruit natura lui Tasos.

Una dintre cele mai frumoase daruri ale naturii este piscina în stâncă - Giola (Jola).

Piscina se află chiar lângă mare. Culoarea apei este cristalină și transparentă, de un verde deschis sau închis. Culoarea apei este evidențiată în mod special datorită contrastului cu apa de mare închisă la culoare. Piscina se umple în mod natural din mare, sub stânci, așa că apa din ea este sărată. E interesant să vezi piscina cum e lovită de valuri. Apa din ea este mereu mai caldă decât cea din mare, așa că baia este mai mult decât plăcută.

Conform legendei, Giola reprezintă ochiul lui Zeus cu care veghea peste iubita lui.

Conform altei legende, Zeus a creat Giola pentru ca Afrodita să se baieze în ea, așa că Giola mai este numită și lacrima Afroditei.

Vedeți acest video și apreciați singuri ce plăcere este să te bați în Giola.

Unde este Giola?

Giola se află în localitatea Astris. Când veniți dinspre Potos, după ce ajungeți în Astris, continuați să conduceți până când ieșiți din localitate. La aproximativ 300-400 m după hotelul Aeria, veți vedea un indicator care indică „Sirines” pe partea dreaptă a șoselei principale. Vă veți deconecta de pe drumul principa și veți continua pe un drum de țară, coborând spre mare. Același drum continuă să urce și să îl urmați până la o căsuță de piatră, unde e cel mai bine să vă parcați mașina și să continuați pe jos. Drumul către căsuță este destul de abrupt și plin de gropi.

De la căsuța de piatră coborâți spre mare aproximativ zece minute, ușor în stânga pentru că nu există drum. Când ajungeți la stânci, trebuie să priviți cu atenție, deoarece Giola se vede doar când te apropii de ea.

Trebuie să subliniem faptul că trebuie să fiți foarte atenți când intrați în piscină, deoarece nu este rar ca vizitatorii să se rănească. Știm, de asemenea, că este foarte atrăgător, dar, în cazul în care este posibil, evitați să săriți în piscină din cauza pietrelor din apă și pentru că apa se retrage uneori, iar adâncimea nu este suficient de mare pentru o săritură în siguranță.

De asemenea, trebuie să menționăm că Giola nu este la fel de atractivă în sezonul turistic, deoarece, datorită numărului mare de vizitatori, apa se murdărește. Giola este totuși o piscină mică pentru a primi un număr atât de mare de turiști, așa că în opinia noastră nu ar trebui să o vizitezi în acea perioadă, lucru care poate fi văzut și în următorul videoclip.

Cazare în Tasos puteți găsi făcând clic AICI.

Publicat: 28. 08. 2023.

Actualizat: 22. 02. 2024.

Comentarii

AnaImsirovic

24. 07. 2015.

Pa, zavisi cime idete, a mi smo isli Punticem i put nam je bio gori od svih ostalih zemljanih kojima smo isli (za Livadi i Arsanas je lepota jedna za ovaj put, za Saliaru da i ne pominjem, sasvim ok put, prasnjav da, ali sam put je ok, nije previse neravan niti ima strmih uspona i silaza - pod uslovom da idete od Limenasa, ne preko brda iz Skala Panagie....). Ukratko, taj deo koji se prelazi kolima tako i predjite samo ako imate malo visi auto i u super stanju - ili totalnu sklopociju pa vam je nije zao ;) Nama je konkretno ispala balans stangla iz lezista i nesto se jos pokidalo (da ne lupam posto se ne razumem)pa je posle muz lezao pod kolima pola sata dok nije izmajstorisao stvar. Sada, inace, postoji i putokaz sa magistrale gde je skretanje za Giolu, te nema zabune. Onaj deo koji se ide peske meni uopste nije tesko pao, pa mi bi zao sto nismo i ranije parkirali. Malko je strmo u povratku ali ne traje to ne znam koliko a i tu su masline da predahnete u hladu ako imate sitnu decu ili starije ljude u ekipi. Mesto je prelepo, ali u julu svakako ni blizu slikama koje vidite :) Nas je docekao buljuk ljudi oko Giole koji skacu u bazen, slikaju se, suncaju i kupaju. Ali samo mesto zaista vredi videti, a mogu samo zamisliti kakva je lepota kada se bucnete pre zamucivanja vode, sami u bazencicu.

Biljana N.

16. 07. 2015.

Put do Giole uopšte nije tako katastrofalan!Bez problema se kolima stiže do gore ( doduše ima rupa, ali ništa tako strašno!) Posle toga ostaje jos nekih 500-800 m pešaka. Išla sam sa ćerkom od 10 godina i njoj u papučama nije bilo naporno. Stvarno vredi videti, ali ne možete tamo istati ceo dan iako imaju restoran u neposrednoj blizini. Inače, iz Potosa imate linijski "taksi" tj dzip koji vas vozi direktno do Giole, za slucaj da nemate svoje vozilo.

KostAna

09. 01. 2014.

http://www.youtube.com/watch?v=Sgviy3W0sc8

Katarin

22. 07. 2013.

Mirabi, dobar opis puta, samo me zanima, da li je put sada bolji u odnosu na 2008. godinu kada si bila tamo?

Mirarbi

14. 03. 2013.

Još sličica Giole, ovaj put bez talasa: [attachment=813]102_2013-03-15.JPG[/attachment] [attachment=814]103_2013-03-15.JPG[/attachment] [attachment=815]104_2013-03-15.JPG[/attachment] [attachment=816]105_2013-03-15.JPG[/attachment] [attachment=817]106_2013-03-15.JPG[/attachment]

Mirarbi

03. 01. 2013.

[b][size=5][color=#0000ff]Moj prvi susret sa Giolom (Jolom) - avgust 2008. godine[/color][/size][/b] Da bismo stigli do fenomenalne Giole - prirodnog, velikog bazena u stenama, smaragdne boje, koje more stalno puni novim količinama vode, pratili smo uputstvo pripremljeno i odštampano specijalno za tu namenu. Dakle, krenuli smo iz pravca Potosa ka Alikiju. Prošli smo mesto Astris, a zatim i veliki hotel "Aeria", sa desne strane, na jednoj oštroj krivini ulevo. Posle jedno 300 do 400m videli smo pored puta tablu - putokaz, na kojoj na grčkom piše "Sirines" i tu smo skrenuli desno, isključivši se tako sa magistralnog puta na zemljani put. [attachment=540]044_2013-03-02.JPG[/attachment] - tabla kod koje smo skrenuli sa magistralnog puta na put ka Gioli Vozili smo tim zemljanim putem, koji krivuda, i to prvo nizbrdo, a zatim i blago uzbrdo, dok nismo došli do mesta gde se put odvaja gore levo - veliki uspon koji vodi ka Gioli, i pravo - deo kojim se dolazi do plaže pomenutog hotela "Aeria", koji se vidi visoko gore na brdu, a do njega vodi na stotine stepenika. Radoznali po prirodi, prvo smo produžili pravo da bacimo pogled na pomenutu plažu. Prizor koji smo zatekli nam se dopao - uvala srednje veličine, peščano-šljunkovito-stenovita, sa nekoliko ležaljki za goste hotela, potpuno prazna (verovatno zbog vetra koji je duvao i ogromnih talasa). Pretpostavljam, da na ovoj plaži nikada nema gužve, čak i kada je more mirno, jer malo ljudi zna za nju, a deluje sasvim OK. [attachment=541]045_2013-03-02.JPG[/attachment] - plaža hotela „Aeria“ [attachment=542]046.JPG[/attachment] - plaža hotela „Aeria“ [attachment=543]047.JPG[/attachment] - plaža hotela „Aeria“ Nakon obilaska pomenute plaže hotela "Aeria", vratili smo se zemljanim putem do mesta gde se put odvaja, tj. do onog velikog uspona koji vodi ka Gioli. Krenuli smo da savladavamo uspon. Vozili smo polako i oprezno, jer je put stvarno očajan, uzan, pun rupa, a izuzetno strm. Došavši do jedne poveće rupe, pored kapije nekog privatnog poseda, gde počinje kvazi betonirani deo puta, rešili smo da se ipak vratimo nazad, do podnožja i da kola ostavimo na ravnom delu, u hladu maslina. [attachment=544]048.JPG[/attachment] - veliki uspon koji vodi ka Gioli [attachment=545]049.JPG[/attachment] - deo uspona na kojem smo odustali od savladavanja istog automobilom Ostavivši kola u podnožju, krenuli smo uspon da savladavamo peške. Nije bilo lako, jer ima baš dosta da se pešači uzbrdo (bukvalno penje) (kilometar, dva, sigurno), a Sunce je pržilo k’o ludo. Šipčili smo i šipčili, prošli sa leve strane ograđeni deo za napasanje i pojenje ovaca, zatim i privatnu, noviju kuću sa desne strane, da bismo konačno, kad smo već pomislili da kraja naporu nema, ugledali, na vrhu brda, staru, kamenu kućicu, okruženu maslinama. Iz uputstva smo znali da od te kućice put polako počinje da se spušta ka moru, ka Gioli i bili smo naravno srećni. Moram da napomenem da smo u blizini te kućice, videli nekoliko parkiranih automobila, uglavnom malih, rentiranih, što znači da ima i onih koji su dotle uspeli da se uspentraju kolima. Ipak, nismo se pokajali što smo naš auto ostavili u podnožju, jer je svakako bilo pametnije sačuvati ga u ispravnom stanju za povratak u Srbiju, nego ga drndati po tom tako lošem putu. [attachment=546]050_2013-03-02.JPG[/attachment] - stara, kamena kućica, okružena maslinama, na vrhu brda Od oronule kućice "put" je stvarno vodio dole ka moru. Put stavljam pod navodnike, jer puta zapravo uopšte nema, već ispred sebe vidite padinu od žute, osušene zemlje, obraslu žbunićima i maslinama i samo rukovođeni vlastitom intuicijom možete otprilike da potrefite pravi pravac ka Gioli. Obzirom da nas intuicija nije prevarila, rećiću vam ono što sad znam, a što u uputstvu nije pisalo. Kad krenete da se spuštate od one stare kućice ka moru, držite se pravca blago ulevo, ka manastiru Svetog Arhangela Mihaila, koji se vidi daleko u daljini, na vrhu brda. [attachment=547]051_2013-03-02.JPG[/attachment] - spust ka Gioli [attachment=548]052_2013-03-02.JPG[/attachment] - spust ka Gioli [attachment=549]053_2013-03-02.JPG[/attachment] - manastir Svetog Arhangela Mihaila u daljini, na stenama iznad mora Elem, nekih desetak minuta smo se spuštali po tom kršu, između žbunjića, ka moru i konačno stigli do stenovitog dela, sasvim blizu mora, ali se Giola još uvek nije videla, niti su se čuli ljudski glasovi. Verovali ili ne, kao što uputstvo i kaže, može da vam se desi da priđete sasvim blizu Gioli, a da je zapravo ne vidite. Ubrzo zatim, na svu sreću, stotinak metara od nas, ugledali smo nekoliko dečaka, koji kao da su se pojavili niotkuda, i shvatili da smo nadomak našeg cilja. Sada je samo trebalo naći najniže i najpristupačnije stene, za potpuno, konačno spuštanje ka Gioli. [attachment=550]054_2013-03-02.JPG[/attachment] - u blizini Giole [attachment=551]055_2013-03-02.JPG[/attachment] - sasvim blizu Giole Prizor koji smo zatekli, učinio je da zaboravimo sav uloženi napor da do njega stignemo. Giola izgleda očaravajuće. Okolo bele, visoke stene, u sredini okrugli, smaragdno zeleni bazen, sa vodom koja se providi do samog dna, a sve to tik uz modro plavo more, na kojem su tog dana divljali veliki talasi. [attachment=555]059_2013-03-02-2.JPG[/attachment] - Giola [attachment=559]063_2013-03-02-2.JPG[/attachment] - talasi udaraju o stene koje okružuju Giolu U jednom delu, bliže moru, stene oko Giole su sasvim niske, skoro u ravni sa površinom mora, te je tu moguće proći sa jednog dela na drugi, tj. obići tako u krug čitavo jezerce. Obzirom da je to ujedno i deo na kom se voda prevaljuje iz mora u jezerce, mora se biti oprezan i prelazak na drugu stranu obaviti brzo, kad se more povuče, kako vam se ne bi desilo da vas visoki talasi okupaju ili, što bi bilo daleko gore, obore na jednu ili drugu stranu. [attachment=552]056_2013-03-02.JPG[/attachment] - more se preliva u jezerce [attachment=553]057_2013-03-02.JPG[/attachment] - more se preliva u jezerce [attachment=554]058_2013-03-02.JPG[/attachment] - more se preliva u jezerce Sa dela na kojem su stene, koje uokviruju Giolu, najviše, sa par metara visine, može se skakati u bazenčić, što smo mi, kao i onih nekoliko dečaka koje smo prvobitno, prilazivši Gioli, spazili, i učinili i tu vratolomiju ponovili nekoliko puta. Fenomenalan osećaj je leteti iznad jezerceta, a onda se konačno, posle onolikog pešačenja i pentranja po Suncu, naći u kristalno čistoj, prijatno hladnoj, morskoj vodi. [attachment=556]060_2013-03-02-2.JPG[/attachment] - skok u Giolu [attachment=557]061_2013-03-02-2.JPG[/attachment] - skok u Giolu [attachment=558]062_2013-03-02-2.JPG[/attachment] - skok u Giolu Plivanje u jezercetu može biti opasno, barem onih dana kada je more nemirno, iz razloga što talasi divljački nadiru unutra, uzburkaju celo jezerce i struja lako može da vas baci na krajnju tačku, na stene. Zato u takvim trenucima treba plivati u suprotnom pravcu od pravca nadiranja talasa. [attachment=560]064_2013-03-02-2.JPG[/attachment] - ustalasana voda Giole Izlazak iz jezerceta je još nezgodniji, opet naglašavam samo onih dana kada su na moru veliki talasi, jer morate da izađete u delu gde su stene najniže, a to je ujedno i deo gde se more prevaljuje u jezerce, te vas, ako ne izaberete pravi momenat i ne budete dovoljno spretni i brzi, talasi mogu baciti na stene, prilikom čega ćete se najverovatnije gadno izguliti, što se mojoj malenkosti desilo, ali na svu sreću ne u tako gadnom obliku (snašla sam se i brzo bacila nazad u jezerce, te sam samo malo izgulila noge). Posle višesatnog skakanja, napornog izlaženja, ponovnog skakanja i plivanja i uživanja u Gioli, došlo je vreme da se osušimo, obučemo, spakujemo stvari i krenemo nazad. I put nazad nije nimalo lak. Sad se po onom kršu trebalo penjati, ka vrhu, ali bez pravog orijentira. [attachment=561]065_2013-03-02.JPG[/attachment] - put nazad Opet rukovođeni intuicijom, uspeli smo da potrefimo pravac ka staroj, kamenoj kućici, od koje sada put vodi ka dole, do podnožja brda, gde su nas u hladu čekala kola. [attachment=562]066_2013-03-02-3.JPG[/attachment] - u blizini stare, kamene kuće na vrhu brda [attachment=563]067_2013-03-02-3.JPG[/attachment] - stara, kamena kuća na vrhu brda Sve u svemu, uloženi napor za dolazak do Giole i povratak sa nje, se itekako isplatio - bio je to doživljaj koji ćemo pamtiti celog života!!!

Jelenabata

21. 12. 2012.

A to izgleda ovako: http://www.youtube.com/watch?v=RRDHnD7ZI-4

Mirarbi

21. 12. 2012.

Iz Limenarije nije preporučljivo krenuti peške ka Gioli, jer biste pešačili više od 12 kilometara po Suncu. Autobusom je eventualno moguće doći do hotela "Aeria", na izlazu iz mesta Astris, pa dalje nastaviti peške i to možda najbolje proći kroz hotelski kompleks i stepenicama se spustiti do plaže u podnožju brda, te onda krenuti ka "Sirines" bungalovima i Gioli. Od Potosa do Giole vazdušnom linijom ima 6,5km (merila sam malopre na Google Earth-u :)), a kopnenom linijom nekih desetak kilometara.

armus biljana

19. 08. 2012.

treba videti put katastrofa ali vredelo je

Slavdza

26. 06. 2012.

U avgustu idem u Potos i volela bih da vidim Giolu... Koliko je odprilike udaljeno od Potosa? Hvala :-)

tamara89

06. 03. 2012.

DAl iz Limenarije do Giole moze da se dodje peske ili neki basem?

Mira i Masa

18. 08. 2011.

Pre par dana vratili smo se sa Tasosa i naravno posetili Giolu. Prema nekim opisima plasili smo se kako doci do nje i da li uopste krenuti na taj pohod sa malim detetom. I naravno krenuli smo i nimalo se nismo pokajali, prvo smo parkirali auto u podnozju pored jedne kuce i krenuli pesaka, a onda smo shvatili da put i nije tako los kao sto je prethodno opisano i da se do vrha gde se nalazi kucica moze doci i kolima. I tako se vratimo po kola,verovatno da je u medjuvremenu put popravljen jer izgleda drugacije od ovog na fotografijama. A onda smo se pitali sta i gde sad, gde je ta Giola. Na srecu neko je nacrtao strelice kako se spustiti go Giole inace tesko da bi je nasli. Spustanje je krenulo i to sa petogodisnjim detetom, prava avantura..na kraju putu sacekao nas je zaista predivan prizor Giola. Vredi je videti i okupati se, ali jedan savet pripazite se jer je bazen pun jezeva cak i na onom delu stena gde biste mogli da se uhvatite da izadjete iz vode i ima previse nekih buba na stenama oko vode i jedna devojka je imala neprijatnost: naime buba joj je usla u uvo i bilo je strasno, nikako nisu mogli da joj pomognu i na kraju su je odveli, ja se nadam do bolnice i da se na kraju sve dobro zavrsilo. Ovo sam napisala samo da budete obazrivi jer nikada neznate sta moze da desi. U svakom slucaju uzivajte u prirodi i posetite Giolu.....

Jelenat

30. 07. 2011.

Sa Tasosa smo se vratili prije 2 dana i jedan od izleta nam je bila Giola. Kola smo ostavili u podnozju kod plaze hotela Aerija, i nastavili pjeske. Put je zemljani i prasnjav, ali nije bilo vecih rupa i kad smo stigli do vrha shvatili smo da svi dolaze gore kolima. Bitno je reci da cijelim putem postoje zeleno narandzasti putokazi za Giolu, tako da nije bilo sumnje da smo na pravom putu. Od kamene kucice zaista put se pretvara u siprazje, ali i tuda postoje putokazi, pa nije bilo tesko. Treba samo napomenuti da se manastir ne vidi dok se ne sidje skoro do samog bazena. Prizor koji smo zatekli zaista ostavlja bez daha. dodatno su utisak pojacavali visoki talasi koji su udarali u stijene i pretvarali Giolu u prirodni djakuzi na odusevljenje prisutnih. Sve u svemu, otici na Tasos a ne okupati se u Gioli, hmm...8)

ZELJKO BG

30. 07. 2011.

Evo ovako,vratio sam se sa Tasosa pre nedelju dana i evo nekih informacija. Znaci Giola je jedno od onih mesta koje svakako treba videti. A doci do nje i nije neki problem. Skrenuti sa magistrale na zemljani put, koji i nije toliko los. Moram da naglasim da onaj drugi deo puta, koji se u uputstvima na Internetu pominje kao los, i nije tako strasan, verovatno je popravljen, pa bez problema moze sa autom da se dodje do one stare kucice na vrhu brda, a onda peske vec utabanom stazom na kojoj su ovaj put na stenama obelezen markerima pravac do Giole. Znaci od stare kuce pravac istok pa posle stotinak metara na krivini sire staze nastavite pravo odnosno polu levo nizbrdo stazom prateci zelene strelice i markere na stenama pored puta i za pet minuta ste na obali mora pored GIOLE. Vredi truda.

djole

12. 02. 2011.

zaboravio sam da kazem da je prelepo i nije za ljude sa malom decom :-)))))

djole

12. 02. 2011.

nemojte ici kolima do gore!!! moje iskustvo je bilo uzasno!!!! KOZE su se popele na kola da brste maslinu i napravile mi stetu od 350e!!!! samo rent-a-car.... pozz